Begin september kunnen ondernemers zich via TenderNed aanmelden als ketenregisseur. Dit is voor een project dat vraag en aanbod van circulair plastic opbouwt. Deze ketenregisseur steunt 10 bedrijven die samen een marktplaats ontwikkelen voor hoogwaardige circulaire plastics. Onderdeel van deze 10 bedrijven zijn onder meer Coca Cola, Albert Heijn, Unilever en FrieslandCampina.

Circulair plastics aanmoedigen

Het doel van het project is een manier van werken te ontwikkelen voor ondernemers in circulaire plastics. Dat helpt ondernemers bijvoorbeeld als zij in aanloop zijn naar de Europese Verpakkingsverordening (PPWR) en andere productregelgevingen. Het Digital Product Passport (DPP) en uitbreiding van het Ecodesign for Sustainable Products Regulation (ESPR) zijn voorbeelden van productregelgevingen. Een groep merkeigenaren en retailers onderzoekt samen hoe meer ondernemers actief worden in circulair plastic. Dit moet investeringen in recycling, sortering en circulaire productie in Nederland aanmoedigen. Het zorgt ook dat bedrijven met vertrouwen investeren in dit type plastics. Verder maakt het de afhankelijkheid van fossiele grondstoffen kleiner. 

Zorgen voor makkelijke samenwerking 

De ketenregisseur laat de samenwerking tussen bedrijven soepel verlopen. Bijvoorbeeld rond deze punten: 

• onderling vertrouwen opbouwen
• belangen afwegen
• gezamenlijke afspraken opstellen en zorgen dat alle partijen die naleven

RVO is opdrachtgever van deze aanbesteding en steunt het project samen met het Versnellingshuis Nederland Circulair. 

Aanmelden 

Als ketenregisseur draagt u bij aan de ontwikkeling richting de EU-wetgeving rond plastic. Wilt u meewerken aan circulair plastics, of denk u erover na om ketenregisseur te worden? Vanaf begin september kunt u zich inschrijven. 

Tijdens de Benelux eInvoicing Study Day spraken overheid, bedrijfsleven en IT uit de 3 Benelux-landen over grensoverschrijdende e-facturatie. Doel: betere samenwerking en concrete vervolgstappen. Deelnemers deelden praktijkervaringen over regels, standaarden en techniek. Met die input werken de landen aan oplossingen.

De bijeenkomst werd georganiseerd door het Kenniscentrum e-procurement, met steun van de 3 Benelux-landen. Volgens Davina Wielandt, coördinator van het Kenniscentrum, was de opzet bewust praktisch ingestoken. “We wilden niet alleen praten over beleid en regelgeving, maar juist ook ophalen wat er leeft in de praktijk. Hoe werken ondernemers en overheden nu met e-facturatie?”

Tijdens de studiedag werkten we samen aan oplossingen om de grensoverschrijdende uitwisseling van digitale facturen en procurement berichten eenvoudiger en meer uniform te maken. “Een belangrijk punt dat naar voren kwam, is de behoefte aan één internationale standaard, met alleen sectorgerichte toevoegingen waar dat echt nodig is,” vertelt Wieke Zwagemaker, stakeholdermanager bij het Kenniscentrum e-procurement (RVO). 

De opbrengsten van de dag zijn inmiddels gebundeld in een eindrapport. Dat vormt de basis voor het Benelux-meerjarenprogramma. “Als eerste concrete vervolgactie starten we met het opzetten van sectorwerkgroepen,” licht Davina toe. “Die gaan per branche verdiepend onderzoek doen naar wensen en obstakels op het gebied van e-facturatie.”

De aanpak is niet alleen bedoeld om de onderlinge samenwerking te verbeteren, maar ook om input te leveren aan Europese beleidsvorming. “Door in de Benelux al praktijkervaringen te verzamelen, kunnen we ook namens de Benelux bijdragen aan Europese beleidsvorming,” zegt Wieke.

In 2024 zaten Nederlandse werknemers gemiddeld 8,9 uren per werkdag. Het gaat om gemiddeld 4,5 uur tijdens het werk, 1,1 uur woon-werkverkeer (exclusief fietsen) en 3,3 uur in de vrije tijd op een werkdag.
In de afgelopen vijf jaar is dit beeld nauwelijks veranderd: in 2019 zaten werknemers gemiddeld 8,6 uur per werkdag. Dat blijkt uit recent onderzoek op basis van de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA) van het CBS en TNO, waarbij aan ruim 60 duizend werknemers is gevraagd hoeveel tijd zij gemiddeld zittend doorbrengen op een werkdag.

Werknemers zitten een groot deel van hun werkdag. Omdat veel zitten en weinig bewegen gepaard gaat met gezondheidsrisico’s en daarmee maatschappelijke kosten met zich mee kunnen brengen, is het belangrijk om een goed beeld te krijgen van het zitgedrag van werknemers. Naast het zitgedrag tijdens het werk is ook het aantal uren dat in de vrije tijd zittend wordt doorgebracht van belang.

ICT’ers zitten het meest op het werk

In 2024 brachten werknemers (15 tot 75 jaar) in ICT-beroepen, zoals databank- en netwerkspecialisten, gemiddeld de meeste tijd zittend door tijdens het werk: 7,1 uur per dag. Ook werknemers in bedrijfseconomische en administratieve functies, zoals accountants, zaten veel tijdens hun werkdag. Daarentegen zaten werknemers in dienstverlenende beroepen, zoals kelners, barpersoneel en schoonmakers, juist het minst: gemiddeld 1,1 uur per werkdag.

Thuiswerkers zitten meer dan twee keer zolang als niet-thuiswerkers

Werknemers die ook of doorgaans thuiswerken zitten tijdens hun werkdag gemiddeld langer dan werknemers die op altijd op locatie werken: 6,3 uur tegenover 3,0 uur per dag. Over het algemeen geldt: hoe meer iemand thuiswerkt, hoe langer diegene zit per werkdag. Werknemers die altijd thuiswerken zitten daarentegen iets minder lang dan collega’s die het grootste deel van hun tijd thuiswerken. Ook beeldschermgebruik speelt een rol: werknemers die dagelijks zes uur of meer met een beeldscherm werken, zitten gemiddeld 6,8 uur per werkdag. Bij minder dan zes uur beeldschermwerk is dat gemiddeld 2,7 uur.

Thuiswerkers in dienstverlenende beroepen zitten drie keer zoveel

Verschillen in zituren tijdens werk tussen thuiswerkers en niet-thuiswerkers zijn het grootst in dienstverlenende beroepen en commerciële beroepen: thuiswerkers zitten ruim drie keer zoveel als collega’s die altijd op locatie werken. Zo zitten thuiswerkers met een dienstverlenend beroep gemiddeld 3,3 uur per werkdag, tegen 1,0 uur voor niet-thuiswerkers. In commerciële beroepen zitten thuiswerkers gemiddeld 6,6 uur, terwijl niet-thuiswerkers gemiddeld 2,2 uur zitten per werkdag. In ICT-, bedrijfseconomische en administratieve beroepen is dit verschil minder groot: daar liggen de zituren van thuiswerkers en niet-thuiswerkers dichter bij elkaar.

De tijdelijke wet met maatregelen voor turboliquidaties wordt met 2 jaar verlengd. Staatssecretaris Rechtsbescherming Teun Struycken schrijft dit in een brief aan de Tweede Kamer. De wet bevat maatregelen voor meer transparantie en meer rechtsbescherming voor schuldeisers. Ook gaat de wet misbruik van turboliquidaties tegen. Turboliquidaties bieden de mogelijkheid aan ondernemers om snel en eenvoudig met een bedrijf te stoppen als dit bedrijf niets meer van waarde bevat.

Turboliquidaties maken het ondernemers mogelijk om op tijd te stoppen met hun bedrijf als het bedrijf niets meer van waarde bevat, bijvoorbeeld om de laatste voorraden te verkopen en met deze opbrengst zoveel mogelijk schulden te betalen. Op deze wijze kan een ondernemer voorkomen dat schulden verder oplopen als deze bijvoorbeeld door het wegvallen van inkomsten niet meer betaald kunnen worden. Het alternatief is vaak een faillissement waarbij schuldeisers veel minder van hun geld terugkrijgen. De tijdelijke wet vergroot transparantie, biedt schuldeisers meer rechtsbescherming en gaat misbruik tegen.

Zo moeten ondernemers schuldeisers actief schriftelijk informeren over het stoppen van het bedrijf. Daarnaast moeten ondernemers bij een turboliquidatie verplicht financiële verantwoording indienen bij de Kamer van Koophandel. Op deze manier wordt duidelijk waar de laatste opbrengsten aan zijn besteed en waarom er niet meer schulden konden worden betaald. Er is risico op misbruik van turboliquidaties als er toch nog schulden achterblijven. Schuldeisers kunnen dankzij de transparantiemaatregelen uit de tijdelijke wet tegen de turboliquidatie in actie komen door inzage te eisen in de administratie, bestuurders aansprakelijk te stellen of de turboliquidatie door de rechter ongedaan te laten maken. Misbruik maken van een turboliquidatie is strafbaar op grond van de Wet economische delicten en kan leiden tot een bestuursverbod van maximaal 5 jaar.

Uit de evaluatie van de tijdelijke wet blijkt dat de wet haar doelen grotendeels bereikt. Met de financiële verantwoording is er bij een turboliquidatie meer transparantie en een betere rechtspositie voor schuldeisers. Daarom wil de Staatssecretaris een wetswijziging voorbereiden die de tijdelijke wet permanent maakt. Uit de evaluatie bleek ook dat er een verbetering nodig is van de handhaving op turboliquidaties. Dit zal worden meegenomen in de voorbereiding van een permanente wetswijziging. In de tussentijd wordt de huidige tijdelijke wet met 2 jaar verlengd, zodat de voorzieningen van de huidige wet niet vervallen.